یکشنبه , 21 سپتامبر 2014
جدیدترین مطالب
خانه / معماری / آموزش های معماری / ترفندهای محوطه سازی در طراحی فضای سبز

ترفندهای محوطه سازی در طراحی فضای سبز

طراحی لنداسکیپ یا فضای سبز پیرامون ساختمانها، یکی از مهمترین مسائل روز دنیا بود و معماران میکوشند تا فضایی دلنشین برای ساکنین ایجاد کنند.

در این مقاله از سایت پارس دیسا به روش ها و ترفند های محوطه سازی برای هرچه بهتر شدن فضای سبز می پردازیم.

 

استفاده از مصالح
در هنگام استفاده از مصالح در محوطه سازی پارک ها و باغات نیاز به توجه تکنیکی در این خصوص وجود دارد. مثلا استفاده از کالار سیمان در پارک ها که امروزه رایج شده و بسیاری از جنبه های زیبا شناختی آنها را نابود ساخته است. زیرا سیمان از نظر ساختار بسیار ناپایدار است، هنگامی که اولین برف می بارد بسیار شاداب و پرطراوت به نظر می رسد اما پس از آن کیفیت خود را از دست می دهد. دومین مساله این است که برف سمبل پاکی و عفت است و این درحالی است که سیمان و بتون معنای وحشت و خشونت را به انسان القا می کند. بنابراین از سیمان و بتون می بایست در مکان هایی از پارک که در معرض دید نیستند مورد استفاده قرار گیرد. در مقابل سنگ نشان دهنده استحکام، وحدت و جاودانگی است. سنگ در بسیاری از ادیان مقدس است. مثلا در دین اسلام سنگ سیاهی که در کعبه زائرین ان را می بوسند و معتقدند که از بهشت آمده و در هنگام نزول از آسمان به رنگ سفید بوده اما در اثر گناهانی که بشر مرتکب شده سیاه شده است. در قدیم دیوار باغها از ملاط ساخته می شدند که بسیار مهربان تر و ملایم تر از سیمان پورتلندی به نظر می رسید. آهک آبی از طریق حرارت دادن گچ و سنگ آهک بمنظور آزاد شدن دی اکسید کربن، بدست می آید. هنگامیکه این مواد دوباره با آب مخلوط شدند و در معرض هوا قرار می گیرند و دوباره با دی اکسد کربن ترکیب شده و به همان حالت شیمیایی اولیه باز می گردد. دی اکسید کربن به استحکام لایه های بیرونی ملاط می افزاید و بهمین دلیل شاید یک قرن بتواند استحکام خود را حفظ کند. این نوع ملاط امروزه از نظر ساختمان سازان دور مانده است در صورتیکه هنوز هم می توان از آن در محوطه سازی پارک ها و باغات استفاده کرد. مثلا امروزه استفاده از آجر و خشت به کلی از مد افتاده تلقی می شود. اما باید بدانیم که دوام این محصول می تواند با توجه به کیفیت آن مناسب باشد. خشت های گلی که شهر باستانی بابل به کار می رفته بوسیله شل دادن به گل مرطوب درست شده است. این بلوک های گلی سپس در مقابل نور آفتاب خشک می شوند و در مکان مناسب مورد استفاده قرار می گرفتند و در ساخت خانه ها کاربرد داشته اند. حدود 3 هزار سال پیش از میلاد مسیح انسان این مساله را دریافته بود که هنگامی که گل مرطوب خشک شود تبدیل به ماده ای سخت می شود. در آن زمان از گل رس برای ساخت ظروف استفاده می شد. رومی ها مهارت لازم را در ساخت خشت کسب کرده و سپس این هنر را در اختیار مردمان شمال اروپا قراردادند. این خشت ها در قرون وسطی در ساخت دودکش ها و مناره کلیساها مورد استفاده قرار گرفت. البته امکان این نبود که در کوره های آجرپزی ابتدایی این خشت ها در دمای بالایی درست شوند.بعد از 1200 سال پس از میلاد مسیح کشورهای سفلی مانند هلند و جنوب انگلستان مبادرت به ساخت این خشت ها ورزیدند. اما در زمان حاضر این خشت ها و در واقع آجر ها به اندازه استاندارد رسیده اند اما در ساخت دیوار باغاها کاربردی ندارند، آجرهای دست ساز از نظر ساختار به گونه ای هستند که هرگز ماشین نمی تواند ان را بسازد؛ آجر های دست ساز را می توان به اندازه مورد نیاز ساخت. این طور به نظر می رسد که آجرهای دست ساز از نظر زیبایی و آذین بندی بهتر از آجرهای کارخانه ای است، البته هزینه دستمزد ساخت آنها از مواد خام بیشتر می شد؛ این مساله هم حل شد و زیبایی حاصله جای خود را به پرداخت هزینه های کلان داد. در دهه سوم قرن بیستم “وینستون چرچیل” به ساخت خشت و آجر و کارگران این حرفه بسیار اهمیت می داد.سفال هم یکی از مصالح قدیمی است که در امر محوطه سازی باستان اهمیت بسیاری داشته است. سفال همان گل رس است که در دمایی پایین تر از کوره آجرپزی خشک می شود و به رنگ سرخ بسیار زیبایی در می آید و در گذشته بیشتر در ساخت ظرف و ظروف مورد استفاده قرار می گرفت. امروزه بسیاری از کارخانه ها به جای اساتفاده از پلاستیک و بتون استفاده از این ماده را توصیه می کنند. بسیاری از باغهای بر جای مانده از مصر باستان و روم دارای دیوارهای رنگین بوده اند که دلیل آن استفاده از گل رس و سفال بوده است. در زمان برگزاری فستیوال ها برای تزئینات روی دیوارهای پارک ها و باغها می توان از سفال استفاده کرد. هن.ز هم “توسکانی” در ایتالیا در مرکز ساخت سفال قرار دارد.
استفاده از سایه ها
حرکت دورانی زمین، حرکت قابل پیش بینی و تدریجی سایه را در صفحه یک ساعت آفتابی سبب می شود. یک اصل مهم در این زمینه این است که ساعت آفتابی می بایست در یک مکان دقیق و حساب شده طراحی شود و انتخاب این مکان از اهمیت خاصی برخوردار است. طول عقربه ساعت آفتابی به زمان، عرض جغذافیایی ساعت آفتابی، موقعیت زمین در چرخش روزانه این بستگی دارد. وضعیت سایه عقربه های در دو ساعت آفتابی همسان یک زمان واحد اما در دو باغ متفاوت، هیچگاه یکسان نخواهد بود. نور خورشید در اثر تبدیل هیدروژن به هلیوم تولید می شود و 8 دقیق زمان می برد تا مسافت 149.6 میلیون کیلومتری از خورشید به زمین را بپیماید. اگر در ساختمان این ساعت ها به دقت بنگریم تا حدودی شگفت زده خواهیم شد. این ساعت ها بیشتر در بالای برج کلیسا نصب می شود چون زمان امر مقدسی است. چون این ساعت ها خودبخود تنظیم می شوند و اصلا نیازی به تنظیمات ندارد. یکی از صاحبنظرن در مورد این ساعت ها می گوید : “خدای بزرگی که خورشید را طوری قرار داد تا بر شب و روز فرمانروایی کند و ستاره ها را آفرید تا شب را مغلوب خود کنند، طبیعت بشر را هم طوری خلق کرده که با این تغییرات متناوب سازگاری داشته باشد و این میل را در وجود او قرار داده تا همواره در صدد پی بردن به چگونگی گذران دقایق و لحظه ها و در نهایت زندگی باشد.ساعت آفتابی تنها 4 روز در طول سال با ساعت های مکانیکی مطابقت می کند: 16 آوریل، 14 ژوئن، 2 سپتامبر و 25 دسامبر و در طول سال کبیسه هم این تطابق تا حدودی وجود دارد. در روزهایی غیر از این تاریخ هایی که ذکر شد در بقیه روزها در حدود 16 دقیقه این زمان عقب تر از زمان رسمی و یا 14 دقیقه جلوتر از زمان رسمی می باشد. علت این امر این است که زمین در مدار بیضی شکلی دوران می کند و زمانی که به خورشید نزدیک می شود حرکتش سریعتر می شود. هنگامی که سرعت حرکت خورشید بیشتر می شود، زمان خورشیدی جلوتر از زمانی که بر روی ساعت های مکانیکی نشان داده می شود، است. ساعت های آفتابی باید طوری تنظیم شوند که اطلاعات نجومی را منعکس کنند. مثلا هنگامیکه سرعت کند و یا تند می شود این مسئله را نشان می دهد که سرعت زمین افزایش و یا کاهش یافته است. قرار دادن یک صفحه میزانگر در صفحه ساعت آفتابی می تواند این زمان را به زمان رسمی تبدیل کند.چون ساعت های مکانیکی چون با زمان رسمی و استاندارد یک کشور تنظیم می شوند در بشتر موارد نمی توانند ظهر واقعی را نشان دهند. مثلا اگر انسان بخواهد بداند که خورشید چه موقع به سمت الرأس خود می رسد و باغ در چه وقت به بیشترین میزان روشنایی دست پیدا می کند. علامت و مشخصه ظهر راهترین راه برای نشان دادن سمت الرأس خورشید است. این مشخصه می تواند خط راستی باشد که در امتداد سایه محور عمود در هنگام ظهر می افتد.
موسسه “سرپرستی املاک عمومی” يا TPL، با هدف حفاظت از زمينها و اراضی عمومی در سال 1972 پايه گذاری شد. TPL تنها موسسه غير انتفاعی است که اختصاصا وظيفه حفاظت از اراضی را بمنظور رفاه و آسايش اقشار جامعه بر عهده گرفته است. اين موسسه با حفاظت از زمينها با هدف تخصيص آنها برای تفريح و رشد روحی، ارتقاء سلامتی و بالا بردن کيفيت زندگی در جوامع آمريکايی کار خود را ادامه می دهد.
اهداف عمده TPL را می توان بصورت زير خلاصه کرد:
— ساختن پارک، باغ، سبزراه و رودراههای شهری (raiverway)
— تشکيل جوامع سرزنده با قرار دادن فضاهای باز در مسير بالندگی
— حفاظت از اراضی برای ايجاد آب پخشانها، مناظر زيبای طبيعی و تفريحات در مجاورت
منازل پاسداری از شخصيت جوامع با حفاظت از نقاط تاريخی و فضاهای سبز آنها
سنت پارکهای شهری شيکاگو و بلوارهای آن در سراسر ايالات متحده رايج گرديده است و شعار معروف آن که می گويد: “شهری در يک باغ بسازيم” شهرت جهانی دارد. در حاليکه اين پارکها و بلوارها در گذشته از پيشرفتهای بزرگ محسوب می شدند؛ رشد شهر در طول زمان سبب بوجود آمدن همسايگی هايی شده است که فاقد فضای باز کافی هستند.
برنامه پارکهای شهری شيکاگو تحت نظارت TPL، کانون توجه و فعاليت خود را بر روی املاک و دارايی های عمومی قرار داده تا بتواند فضاهای سبز و پارکهای بيشتری در همسايگی های شيکاگو بوجود آورد. با همکاری محدوده پارکهای شيکاگو، بخش برنامه ريزی و توسعه، و سازمانهای همسايگی محلی، TPL در حال کمک به توسعه و ايجاد پارکهای همسايگی، افزودن فضاهای سبز به کناره رودخانه شيکاگو، ساخت اردو پارکهای مدرسه ای جديد و ياری به شهرداری در ايجاد يک فضای باز عظيم در نزديکی درياچه “کالومت” می باشد.

پارک جديد “ريور نورث”
همسايگی “ريور نورث” که در طول رودخانه شيکاگو بوجود آمده است؛ زمانی مملو ازانبار کالا هايی بود که از راه رودخانه و يا خط آهن رد و بدل می شدند. امروزه، اين همسايگی مبدل به يکی از پرشور ترين همسايگی های مسکونی جديد در شهر، با هزاران خانه مسکونی جديد که در طول پنج سال گذشته ساخته شده اند؛ گرديده است. با وجود اين رشد روزافزون، نياز فزاينده ای نيز به فضای باز شهری بمنظور خدمات رسانی هر چه بيشتر به ساکنين جديد منطقه احساس می شود.
گروه TPL در اينجا نيز همکاری شهردار شهر، محدوده پارکهای شيکاگو و ساکنين اين همسايگی را جلب کرده است. اين برنامه، مکان مناسبی را برای احداث يک پارک جديد در جنوب خيابان “اری” و در شرق ساحل رودخانه در نظر گرفته است و بلافاصله با صاحب ملک وارد مذاکره شده است. قبلا، اين مکان خالی از سکنه، برای ساخت يک بلند مرتبه 45 طبقه در نظر گرفته شده بود؛ ولی TPL با موفقيت، سرمايه لازم را برای ساخت پارک از شهرداری و محدوده پارکهای شيکاگو کسب کرد و زمين مذکور را به مبلغ 10.6 ميليون دلار خريداری نمود. اين مکان از يک طرف با يک پارک يک آکری و و از طرف ديگر با فضای سبز وسط خيابان “اری” که فضای باز وسيعی است؛ مجاورت دارد. اين

 

مکانها رويهم رفته تشکيل چهار آکر فضای سبز عمومی را می دهند که قابل توجه است. امروزه، بلند مرتبه های مسکونی در هر سه طرف پارک ساخته می شوند.

توسعه پارک يادبود “پينگ تام”
تقريبا چهل سال بعد از اينکه تنها پارک “چاينا تاون” بمنظور ساخت بزرگراه “دن رايان” از بين رفت؛ همسايگی “ساوت سايد” بخاطر تخصيص 5 آکر ديگر در ساحل شيکاگو برای توسعه پارک “يادبود پينگ تام” جشن گرفت. پارک قبلی، بخاطر کمبود فضای کافی جهت برآوردن نياز تمام ساکنين، برنامه ای جديد را می طلبيد تا اين مکان را تحت گسترش قرار دهد و در آن زمينهای بازی فوتبال، يک ورزشگاه سرپوشيده و يک استخر شنا بسازد. بدليل اينکه محدوده پارکهای شيکاگو طرح توسعه نيمه تمام ديگری را نيز در کناره رودخانه در دست اجرا داشت؛ پيکان تيز محدوديت مالی به سوی اين برنامه نشانه رفت. با تقاضای اين سازمان، 5 آکر از از زمينهای متروکه راه آهن که در اختيار ايستگاه راه آهن “برلينگتون” بود؛ بخاطر دسترسی بهتر و مناسب بودن برای ساخت اماکن تفريحی، به اين طرح اختصاص يافت.
پس از تلاشهای فراوان، عاقبت TPL توانست راه آهن را به پای ميز مذاکره بکشاند و سرمايه عظيمی را از “آژانس محافظت از محيط زيست آمريکا” جهت ارزيابی اوليه محيطی جذب نمايد. مکان خط آهن پيشين حاوی آلوده کننده هايی بود که بايد قبل از اجرای طرح پارک از مکان خارج می شد. در سال 2002، “چاينا تاون” جشن گسترش اين پارک را برپا نمود.

 

سبزراه پارک “گامپرز”
خيابانهای اصلی همسايگی “آلبانی پارک” شهر شيکاگو منزلگاه اجناس وارداتی عمده فروشان کره ای، رستوران های مکزيکی و نانوايی های خاور ميانه ای است که به اين مکان تنوع می بخشند. جمعيت “آلبانی پارک” که محبوبيت بيش از حدی در بين ساکنان خود دارد؛ از سال 1980 تا کنون، بيش از 25 درصد افزايش يافته است. برخلاف آن، فضاها، بخصوص فضاهای سبز بگونه ای روز افزون در حال کم شدن است. TPL با همکاری محدوده پارکهای شيکاگو و بمنظور برآوردن نياز فضای سبز شهروندان، بدون فوت وقت، حدود 3 آکر از زمينهای مجاور دو پارک موجود در اين منطقه را خريداری کرد. سبزراه طبيعی بين پارک “گامپرز” و پارک “يوجين فيلد” امکان توسعه خطوط ويژه پياده روی و دوچرخه سواری را در کناره شمالی ساحل شيکاگو بوجود می آورد؛ ولی قبل از آنها، اين برنامه برای ساکنين اين جامعه رو به رشد، فضاهای طبيعی بيشتری درکناره ساحل ايجاد خواهد کرد و از اين رو، دسترسی وسيعتری به استخرهای شنا و خطوط پياده روی و زمينهای ورزشی فراهم خواهد آمد.

 
پارک مدرسه ای جديد مدرسه ابتدايی “بتسی راس”
در اوايل 1997، شهر شيکاگو طرحی را اجرا کرد که ما امروزه به آن “برنامه پارک مدرسه ای” می گوييم. تا کنون، حدود 100 مدرسه و همسايگی اطراف آنها از مزيت اين برنامه بهره مند شده اند. در سال آينده، 10 مدرسه ديگر نيز به اين برنامه ملحق خواهند شد؛ که از آن جمله، مدرسه ابتدايی “بتسی راس” می باشد. برای در اختيار گرفتن زمينهای اطراف اين مدارس، TPL با مالکين آنها وارد مذاکره شد. بعلت محدوديت زمانی و انسانی، شورای شهر از TPL تقاضا نمود که در تکميل مجموعه زمينهای شش گانه ای که با هم تشکيل يک پارک مدرسه ای را برای “بتسی راس” می دادند؛ آنها را ياری دهد. اين محوطه بازی جديد که برای دانش آموزان مدرسه ابتدايی دولتی در نظر گرفته شده است؛ همچنين برای ساکنان اطراف خود در همسايگی “وود لان” نيز مفيد به فايده خواهد بود. شهرداری توانسته بود 5 قطعه از شش قطعه زمين مورد نياز را به تملک خود درآورد. اين موفقيت از طريق اجرای برنامه “فعال سازی ماليات” به دست آمده بود. ولی TPL نيز در مالکيت آخرين قطعه از اين زمينها نقش بسزايی داشت و باعث اتمام مراحل مقدماتی اين طرح گرديد.

برنامه چشم انداز بزرگراههای کاليفرنيا:
بزرگراههای بسياری درايالات متحده در مناطق خوش منظره و باچشم اندازی زيبا قرار دارند. برنامه چشم انداز بزرگراههای کاليفرنيا توسط مجلس نمايندگان آمريکا در سال 1963 بوجود آمد. هدف از تصويب اين طرح،حفاظت و نگهداری مناظر اطراف بزرگراهها از تغييراتی بود که منجر به لطمه زدن به زيبايی و طراوت زمينهای اطراف بزرگراه می شد.
سرزمينهای سر سبز و مزارعی که از نظر مسافران زيبا و جذاب به نظر می رسد وديدن آنها لذت بصری به همراه دارد؛ از جمله مناطقی است که بايد از تعرض بزرگراهها دور نگاه داشته شوند.
يک برنامه چشم انداز جاده ای از اجزای زير تشکيل يافته است:
1. نظارت و کنترل بر استفاده از زمين و حجم پيشرفت کار
2. برنامه ريزی دقيق و جزئی محل ايجاد پروژه
3. کنترل و نظارت بر نصب آگهی های تبليغاتی(شامل پوستر و بيل بورد)
4. توجه خاص به محوطه سازی وايجاد فضای سبز
5. همکاری شهروندان و استقبال عمومی در پيشرفت اين نکات بسيار حائز اهمييت است .
از نقطه نظر جلوه های بصری يک بزرگراه بايد دارای دو عامل عمده باشد:
1. خوش منظره بودن:
تا آن حد که مناظر اطراف برای بيننده بياد ماندنی شود. اين خصوصيت رابطه مستقيم با چشم انداز منحصر به فرد،متنوع و تقابل رنگها ومناظر دارد که با يکبار ديدن،اثر عميقی بر بيننده خواهد گذاشت.
2. بکر بودن:
همگونی و يکدست بودن مناظر اطراف و عدم دخالت انسان در نظم حاکم بر آن؛ دومين عامل مهم جذابيت يک چشم انداز طبيعی در اطراف بزرگراه می باشد.
همياری عمومی:
کمک و همياری عمومی قسمت مهمی از تهيه واجرای برنامه حفاظت از چشم انداز بزرگراهها است. زمينداران حوالی طرح، کميته های محلی ، گروههای حفاظت از محيط زيست و هرکس ديگری که علاقه مند به طرح مذکور است؛ می بايست در اولين زمان ممکن و قبل از اينکه اجرای رسمی کار آغاز شود، طرح را مطالعه کرده و در مورد آن نظر دهد. آگاهی دادن از طريق ارسال نامه به شهروندان درگير اين طرح، امری ضروری است. همکاری موثر شهروندان، اين طرح را به آنجا خواهد رساند که توقعات و خواسته های عمومی را برآورده خواهد کردو از ايجاد مناقشات احتمالی آتی جلوگيری خواهد نمود.
برنامه پذيرش بزرگراه( Adopt-A-Highway program) :
برنامه پذيرش بزرگراه که از سال 1989 شروع شد؛ بدون شک يکی از همياريهای موفق بين دولت ومردم در زمان ما بوده است. از سال 1989 به بعد، بيش از 120000 نفر ازساکنين کاليفرنيا توانستند بيش از 15000 مايل از کناره جاده ها را پاکسازی کنند. همکاريها شامل يک يا چند فعاليت زير بود:
— زدودن زباله (حجم کار از ناحيه ای به ناحيه ديگر تغيير می کرد )
— کاشتن درخت و گلهای وحشی
— پاکسازی ديوار نوشته ها و پوسترها
— کنترل رشد گياهان کنار جاده
تغييرات محيطی ايجاد شده معمولا يک گستره دو مايلی اطراف جاده را در بر می گيرد و مجوز اين کار هم برای دورهای پنج ساله صادر می شود.

برنامه پذيرش بزرگراه در کلرادو وسياستهای آن ايالت
1. بخش حمل و نقل ايالت کلرادو تنها وظيفه تصميم گيری در اين زمينه را دارد که آيا يک درخواست پذيرفته است يا مردود و يک بزرگراه برای اجرای اين طرح آماده است يا نه.
2. اگر تقاضانامه ای به تاييد برسد؛ نماينده اين طرح يک توافقنامه اجرايی با بخش حمل و نقل ايالت کلرادو امضا خواهد کرد. اعضای گروههای شرکت کننده در اين طرح همگی بايد ازتمام قوانين و مقررات ايمنی اين قرارداد تبعيت کنند.
3. کليه اعضای اين گروه در يک جلسه ايمنی شرکت می کنند که قبل از مرور هر گونه برنامه ای؛ در آن يک فيلم ويديويی با عنوان” ايمنی داوطلبان زيباسازی کلرادو”به سمع و نظر آنها می رسد. برپايی اين جلسه به عهده هماهنگ کننده گروه می باشد. در اين ردهمايی،خطرات بالقوه ای که درهنگام مشارکت در اين طرح ممکن است گريبانگير دست اندر کاران آن شود بررسی می گردد.خطراتی چون: عبور و مرور پر سرعت ماشينها در بزرگراه، گياهان سمی، خرده شيشه های کنار جاده، مواد تيز و خطرناک و حيات وحش مناطق برون شهری مثل مارها و راسوها.
4. شرکت کنندگان در اين برنامه توافق می کنند که کار خود را با توجه به حق تقدم اتوموبيلها و در نواحی خارج از بزرگراهها انجام دهند.
5. ضمن رعايت حقوق رانندگان،افراد مجری اين برنامه نه در نحوه اجرا و نه در ظاهر نبايد به هيچ وجه مخل نظم عبورومرور گردند. افراد نبايد با خود پلاکارد ويا تابلوی تبليغاتی حمل کنند و گروه و يا حرفه خاصی را تبليغ نمايند.
6. بخش حمل ونقل کلرادو به همراه داشتن و استفاده از هر گونه مشروبات الکلی را ضمن انجام کار دربزرگراههای ايالت، مطلقا ممنوع اعلام کرده است.
7. هر گروه 8 نفری که بين 13 تا 17 سال هستند؛ بايد تحت نظارت يک ناظرباشند و هر گروه 4 نفری بين 6 تا 12 ساله نيز زير نظر يک ناظر انجام وظيفه می کنند. بدين ترتيب افراد زير 6 سال حق شرکت در اين برنامه را نخواهند داشت. گروه مجری اين برنامه حق خود می داند که نام و نشانی تمام اعضای شرکت کننده را در اختيار داشته باشد.
8. بخش حمل ونقل ايالت کلرادوتنها اجرای موارد زير را به عهده خواهد گرفت:
— تعيين محدوده مشخص اجرای اين برنامه در بزرگراهها
— نصب و نگهداری علايم راهنمايی(در صورت تمايل گروه)
— تهيه کيسه های جمع آوری زباله وجليقه های ايمنی برای افراد شرکت کننده در برنامه
— تخليه به موقع زباله های جمع آوری شده از کنار بزرگراهها
— تهيه کردن فيلم ويديويی”ايمنی داوطلبان زيباسازی کلرادو” و “روشهای آزمايشگاهی شناسايی زباله” برای هماهنگ کنده گروه از طريق شبکه اينترنت.
بخش حمل و نقل کلرادو برای هر دو انتهای گروه پاکسازی علايم هشدار ايمنی نصب می نمايد و تنها وقتی آنها را تعويض می کند که احتمال دزدی و يا خرابکاری باشد.

شهرداری شهر نيويورک با در نظر گرفتن طراحی و حفظ زيبايی فضاهای شهری سعی در ايجاد محيطی زيبا و شاد برای شهروندان خود دارد و در اين راستا از حوزه های مختلفی کمک می گيرد.

مجهز سازی فضاهای سبز و باز شهری:

در اين پايگاه اطلاعات لازم برای زيبا سازی، طراحی، بالا بردن تسهيلات و قيافه ظاهری پارک ها و فضا های سبز گنجانده شده است که قسمتی از آن را مورد بررسی قرار می دهيم.
در ابتدا نيمکت ها:
در مجهز سازی فضاهای سبز و باز شهری ابتدايی ترين روش برای احساس آرامش و راحتی در پارک ها صندليها و نيمکت های پارک می باشد. طرز قرار گرفتن اين صندليها بايد بصورتی باشد که دسترسی به آنها آسان و راحت بوده يعنی در سراسر پارک و به تعداد زياد موجود باشد. صندلی ها بايد در روبروی مناظر زيبا اما در جايی که در مسير رفت و آمد افراد قرار نگيرد، واقع شود.
صندليهای مراکز عمومی شهر نيز می تواند برای آسايش و راحتی شهروندان در کنار مراکز خاص مانند ايستگاهها، کیوسک ها، باجه های تلفن، ظروف زباله و شيرهای آب قرار بگيرند.
بيشترين جايی که محل قرار گرفتن صندليها در سطح شهر می تواند باشد مراکزی است که رفت و آمد مردم در آنجا زياد است، بخصوص در مکان هايی که برای استراحت و تفريح مردم باشد.
فضاهای باز زيبا و مناسب عمومی به شهروندان اين امکان را می دهد تا در کنار يکديگر از طبيعت اطراف لذت ببرند و با داشتن مکان مناسبی برای نشستن احساس رضايت آنها چندين برابر شود. افراد مختلف نوع های متفاوتی از صندليهای پارک يا فضاهای سبز را می پسندند، که اين سلايق متفاوت نحوه طراحی صندليهای پارک را تعيين می کند و به آن تغييراتی می دهد.
برای مثال جوانان اغلب بر روی بالای صندلی يعنی تکيه گاه آن می نشينند تا بر روی خود صندلی و اين مورد بايد در طراحی صندلی های پارک يا فضاهای آزاد شهری مورد توجه قرار گيرد و صندليهایی را که به اين مراکز اختصاص می دهند از استحکام بيشتری در ناحيه پايه ها برخوردار باشد.
يا بطور مثال برای افراد مسن نيمکت هایی که دارای پشت يا تکيه گاه است راحتتر از نوع بدون پشت آن می باشد.
در صورتی که برای افراد معمولی صندليهای بدون پشت به آنها اين امکان را می دهد تا در دو طرف نيمکت بنشينند.
پس اين را بايد در نظر گرفت که در پارک يا فضاهای سبز شهری که امکان استفاده اقشار مختلف است بايد تمام امکانات رفاهی در نظر گرفته شود و صندليها و نيمکت ها طوری برای اين مکان ها ساخته شوند تا مورد استفاده بيشتری برای همگان داشته باشند.
در همين راستا و برای پيشگيری از خراب کردن مبلمان عمومی شهر بايد به اين نکته توجه داشت که خرابی بيشتر شامل چه چيزهايی می شود، چه زمانی اين خرابکاريها صورت می گيرد و توسط چه کسانی، سپس برنامه های پيشگيری را بکار بست.

 

 

ايستگاههای اتوبوس:
داشتن يک ایستگاه اتوبوس مناسب برای تمام سيستم های حمل و نقل درون شهری امری واجب و ضروری می باشد. اما مناسب بودن اين ايستگاهها بسته به نظرات شهروندانی که از آن استفاده می کنند دارد. از ديد مديران شهری که مسئوليت رسيدگی به اين موارد را بر عهده دارند يک ايستگاه مناسب، ايستگاهی است که به مراقبت و نگهداری کمتری احتياج داشته باشد. از ديد شهروندان يک ايستگاه خوب بايد دارای محيط ديد بالا و امکان سوار شدن راحت به اتوبوس را داشته باشد. هر دو اين نظرات خوب و به جا می باشد، زيرا ساختن ايستگاههایی که مورد استفاده کمتری دارند، تنها هدر دادن سرمايه و ايجاد مشکل برای مسئولان است. طراحی و ساخت مناسب آن می تواند مدت زمان انتظار برای اتوبوس را لذت بخش کند.
برای تصميم گيری در مورد اينکه چه نوع ايستگاهی در نقاط مخصوص بايد ساخته شود و کسب اطلاعات پيرامون طراحی و نحوه ساخت، مطالب زير را بررسی می کنيم:
_ آيا به ايستگاه اتوبوس نيازی است؟
_ ايستگاه باید در کجا واقع شود؟
_ چگونه طراحی کردن ايستگاهها؟
_ چگونگی مديريت و نگهداری از ایستگاهها؟
آيا به ايستگاه اتوبوس نيازی است:
مکانهای بسیاری هستند که به علت نداشتن سايه بان، مکان های تجاری پر رفت و آمد، مکانی که آمد و شد افراد سالمند در آنجا بيشتر است و مکان هايی که آب و هوا اعتدال مناسبی نداشته باشد، برای رفاه شهروندان احتياج به نصب ايستگاههای اتوبوس درون شهری است.
ايستگاه باید در کجا واقع شود:
بهترين مکان برای قرار دادن ايستگاههای اتوبوس در نزديکی مغازه ها و در نزديکی تقاطع ها است، که در اين صورت بايد 10 فوت از مسير عبور و مرور عقب تر باشد تا ایجاد ترافيک و برخورد با افراد پياده را نکند.
و چنانچه ايستگاه از تقاط دور باشد، سايه بان ايستگاه بايد 40 فوت از پياده رو عقب تر باشد تا برای ايستادن اتوبوس مشکلی را ايجاد نکند.
ايستگاهها همچنين بايد در مسير موازی با پياده رو ها قرار گيرد تا تداخلی با افرادی که در پياده روها در حال عبور و مرور هستند، پيدا نکند.
طرز قرار گرفتن اين ايستگاهها بايد بصورتی باشد که مردم از باد و باران در فصل زمستان و از تابش اشعه خورشید در فصل تابستان محافظت شوند. هرچند این نکته مهم است که ايستگاه دقيقاً باید به سمت خيابان باشد تا به افراد امکان آمد و شد راحتتر را بدهد.
کيوسک ها يا ديگر مراکز فروش يا دستفروشی بايد در سمت پايين اين ايستگاهها واقع شوند.
طراحی:

ايستگاههای طراحی شده بايد به صورتی باشد که گویای نماد شهری که در آن اين ايستگاه قرار دارد بوده و از موادی که منحصر همان شهر است ساخته شود.
گاهی ايستگاههای استاندارد تماماً از نوع مشخصی از مواد ساخته و طراحی می شوند.
بجز موارد عنوان شده در طراحی اين مراکز بايد ميدان ديد، تسهيلات ، راحتی و دسترسی آسان به اتوبوس را نيز مد نظر داشت.
ميدان ديد مناسب:
ميدان ديد مناسب مردم را قادر می سازد تا آمدن اتوبوس را ببينند. ايستگاههایی که از نظر طراحی ضعيف هستند به سبکی طراحی شده اند که برای ديدن رفت و آمد اتوبوس حتماً بايد ايستگاه را ترک کرد و به لب پياده رو آمد.

 

دسترسی آسان:
نوع ديگر طراحی بايد به صورتی باشد که سوار شدن اتوبوس برای افراد به راحتی صورت گيرد. اين مورد يکی از موارد مهم در طراحی ايستگاههای اتوبوس می باشد. زيرا مردم دوست دارند به راحتی به اتوبوس مورد نظر خود برسند.
تسهيلات و راحتی:
ايستگاهها بايد دارای مکانی برای نشستن مسافرين باشند تا در مواقع بارانی يا هوای نامساعد احساس راحتی کنند.
اطلاعات:
مردم به اطلاعاتی در مورد زمان ورود و خروج به ايستگاه نياز دارند. وجود تابلوهای اطلاع رسانی در ايستگاه ها برای شهروندان و توريست ها بسيار جالب و مفيد خواهد بود.

 

 

روشنايی خيابانها و طراحی آن:
در بسياری از مراکز شهری بخصوص در مراکزی که افراد به ميزان امنيت بيشتری نسبت به ديگر مراکز احتياج دارند مانند پارک ها، مراکز خريد و ديگر مراکز عمومی بايد از تعداد بيشتری از چراغ های روشنايی در خيابان و مکان های فوق استفاده شود. طراحی اين چراغ ها در سطح شهر به فن آوری طراحی این نوع چراغ ها و وسعت خيابان يا مراکزی که اين چراغ ها در آن نصب می شود بستگی دارد.
اگرچه ميزان استفاده بيشتر از اين تمهيدات در شب صورت می گيرد اما از اهمیت ويژه ای برخوردار است.

 

 

بطور مثال مواردی که در اين زمينه وجود دارد عبارتند از:
_ چرا روشنايی در سطح شهر اهميت دارد؟
_ روشهای استفاده از روشنايی خيابان ها؟
_ چه تعداد چراغ برای روشنايی در سطح خيابان ها کافی است ؟
_ چه مقدار بايد در بين چراغ ها فاصله باشد؟
اهميت وجود روشنايی در سطح شهر:
_ افزايش ايمنی در سطح خيابان ها بخصوص در مراکز پر رفت و آمد
_ راهنمايی جهت ها در سر تقاطع ها، چهارراه ها، پل ها ، ساختمان ها
_ تشخيص هويت و موقعيت محل
چراغانی شهر:
در بسياری از شهر ها و کشور ها برای جلب بيشتر توجه افراد و برای برگزاری اعياد و مراسم جشن، شهر و درختان آن را چراغانی می کنند که این علاوه بر زيبا سازی شهر به مکان های عمومی نيز روشنايی بيشتری می بخشد.
ايستگاههای وسايط نقليه شهری:
در ايستگاههايی که چراغ های روشنايی آن روشن باشد شهروندان برای انتظار کشيدن احساس امنيت و آرامش بيشتری می کنند.
وجود روشنايی در دربهای ورودی ساختمان:
در کنار درهای ورودی ساختمان های مسکونی نيز وجود چراغ های روشنايی اهميت بسياری در رفت و آمد افراد دارد. حتی وجود چراغ در هنگام تعطيل بودن مراکز نيز از اهميت بسزايی برخوردار است.

ظروف زباله:
ظروف زباله ای که در سطح شهر قرار می گيرند به مصارف مختلفی می رسند. سطل های زباله ای که در سطح شهر قرار می گيرند بايد قابل دسترسی آسان، تعداد زیاد و احتياج به محافظت نداشته باشند.
يکی از اشتباهات مهمی که در شهر ها اتفاق می افتد اين است که سطل های زباله را در جايی قرار می دهند که بتوان به راحتی آنها را خالی کرد نه اينکه به راحتی برای شهروندان قابل دسترسی باشد. و نتيجه آن خيابان های پر از زباله و سطل های خالی است. زيرا مردم وقت خود را برای يافتن سطل زباله صرف نمی کنند. برای تعيين اين که در چه جاهايی بايد سطل زباله قرار بگيرد ، يکسری از موارد را بايد در نظر داشته باشيم. بطور مثال وجود مواردی از مبلمان شهری در خيابان، نوع و موقعيت طبقات اول

 
مانند ساختمانها، فروشگاهها و رستوانها، که همچنين بايد نوع و ميزان زباله های اين مراکز نيز با سطل های گذاشته شده متناسب باشد.
بهترين مکان برای گذاشتن سطل های زباله مکان های تجاری و پر رفت و آمد در حاشيه پياده روها، در نزديکی اغذيه فروشی ها و کنار صندلی های ايستگاهها است. تعداد سطل های زباله که در يک مکان بايد قرار داده شود به تعداد افرادی که در آن مسير رفت و آمد دارند و ميزان زباله های آن محل بستگی دارد.
طراحی:
صدها مدل مختلف سطل زباله وجود دارد هرچند که تعداد معدودی از آنها برای مصارف شهری به درد می خورند.
برخی از موارد را در طراحی سطل های زباله بايد در نظر داشت مانند تفاوت در طراحی سطل های زباله با سطل مواد بدردنخور و بلا استفاده، کيفيت مواد موجود در سطل، نداشتن سر يا دريچه برای ريختن زباله درون سطل، بزرگی سطل، که بستگی به ميزان استفاده و محل قرار گرفتن سطل دارد، همچنين سطل ها بايد محکم باشند تا در اثر نشستن برخی افراد بر روی آنها نشکند.
موارد زير در هنگام ساخت سطل های زباله بايد در نظر گرفته شود:
_ استقامت و دوام،
_ موارد ضد حريق ، رنگ، مقاوم در برابر آلودگی ،
_ لعاب داشتن سطل که شامل رنگی می شود که به راحتی ورقه نشود
_ سطح پر از منفذ
_ آلومينيوم که معمولاً ماده خوبی برای استفاده در اين مورد است
_ پلاستيک های مقاوم
_ ورقه های استيل گالوانيزه
بيشتر سطل ها را بايد بتوان به راحتی توسط مامورين شهرداری تخليه کرد که بيشتر از طرف سر سطل تخليه می شوند. تخليه آن دسته از سطل هايی که از طرفین باز می شود کار سختی است، و در برخی از مواقع موجب شکستن سطل و درب آن می شود.
سطل ها همچنين بايد دارای سطحی باشند که از خروج مايعات درون سطل به بيرون جلوگيری کند که برای رفع اين مشکل از کيسه های داخلی پلاستيک درون آن استفاده می کنند. اين کيسه ها از نوع فلزی خود بهتر می باشند. در پارک ها در قسمت هايی که مخصوص پخت کباب است از لايه های فلزی استفاده می کنند اما در سطح شهر از نوع پلاستيک آن استفاده بيشتری می شود.
اخيراً در نيويورک استانداردهای جدیدی برای کيسه های زباله وضع شده است که از پارگی و نامرغوبی کيسه ها کاسته است و این یک کيسه پلی اتيلنی 30 لیتری به ضخامت 5/ 1 ميليمتر می باشد و قيمت آن تنها 9 سنت است. در هر صورت برقراری يک برنامه صحيح برای محافظت و بهسازی موارد فوق يک ضرورت برای حصول نتيجه بهتر خواهد بود.

 

 

درباره‌ی پارس دیسا

پارس دیسا
شرکت مهندسی پارس دیسا مجری پروژه های طراحی در سطح کشور از قبیل(طراحی پلان،نما،طراحی داخلی و ...) میباشد.- همچنین پروژه های دانشجویی معماری و عمران با قیمت بسیار مناسب برای دانشجویان عزیز انجام میشود.برای سفارش پروژه با ایمیل info@pars-disa.ir مکاتبه نمایید. در صورت پاسخ ندادن به ایمیل با شماره 09382779131 تماس بگیرید.

یک نظر

  1. salam mamnoon az matlabet…

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>